گروه های مختلف عنکبوتیان ( عنکبوت، رتیل، عقرب و کنه )

گروه عنکبوتیان

گروه های مختلف عنکبوتیان ( عنکبوت، رتیل، عقرب و کنه )

گروه های مختلف عنکبوتیان که در ادامه با هریک از آن ها آشنا خواهید شد.

عنکبوت

عنکبوت (تارتنک) جانور بی مهره شکارگری است که دارای بدنی دوبخشی و هشت پاست. عنکبوت‌ها فاقد بخش‌های جونده دهان و بال‌اند. آن‌ها در راسته عنکبوت‌ها طبقه‌بندی می‌شوند که خود یکی از چند راسته رده بزرگتر عنکبوتیان (تاربافان) است. رده تاربافان دربردارنده گونه‌هایی چون کژدم و کنه است. توانایی تنیدن تار ارثی است و عنکبوت اطلاعات مربوط به این توانایی را به شکل ماده وراثتی از والدین خود به ارث برده‌است. برخی گونه‌های عنکبوت بسیار سمی و خطرناک اند و زهرشان آن قدر قوی است که می‌تواند انسان را بکُشد. عنکبوت بیوه سیاه، عنکبوت تورقیفی سیدنی و… از گونه‌های خطرناک عنکبوت اند.

عنکبوت جانور بی مهره ی شکارگری است که دارای بدنی دوبخشی و هشت پاست. عنکبوت‌ها فاقد بخش‌های جونده ی دهان و بال‌اند. آن‌ها در راسته ی عنکبوت‌ها طبقه‌بندی می‌شوند که خود یکی از چند راسته ی رده ی بزرگتر عنکبوتیان (تاربافان) است. رده ی تاربافان دربردارنده ی گونه‌هایی چون کژدم و کنه است. توانایی تنیدن تار ارثی است و عنکبوت اطلاعات مربوط به این توانایی را به شکل ماده وراثتی از والدین خود به ارث برده‌است. 

عنکبوت

عنکبوت ها چگونه ایجاد مزاحمت می کنند؟

عنکبوت ها با شکار حشرات موذی مانند مگس و پشه های مختلف بازهم حیوان چندش آوری است و اصلا لزومی ندارد که در خانه خود میزبان آن ها باشیم.

وجود عنکبوت درمحیط زیست می تواند بسیار ضروری باشد اما حضورشان در خانه می تواند مشکلاتی را برای ما فراهم کند. عنکبوت ها علاوه بر این که از ظاهره چندش آوری برخوردار هستند می توانند تار های بزرگی را درون خانه برای شکار حشرات ایجاد کنند که این تارها نمای خانه ما را بسیار زشت می کنند.

همه عنکبوتها بجز یک یا دو خانواده (Holoarchacidae , Uloboridae) که فاقد غدد ترشح کننده زهر بوده زهر آگین و دارای غدد سمی هستند که برای کشتن یا فلج کردن شکار خود بکار می برند، اما تنها تعداد کمی از آنها برای انسان سمی هستند یکی از مهمترین آنها جنس لاترودکتوس ( بیوه سیاه ) است که شش گونه خطرناک آن در آمریکای شمالی وجود دارد.

سم عنکبوت چقدر خطرناک می باشد؟

سم عنکبوت بیوه ۱۵ بار قوی تر از مقدار مشابه سم مار زنگی است، گزش این عنکبوتها منجر به بروز یکسری علایم و نشانه های بالینی می گردد که در اصطلاح به لاترودکتیسم (Latrodectism) معروف است، بطوریکه گاهی جهت درمان عوارض مسمومیت بایستی از سرمهای ضد زهر اختصاصی استفاده شود . با این وجود گزارشهای متعددی وجود دارد که حاکی از ایجاد عوارض سمی بدنبال گزش بعضی دیگر از سایر انواع عنکبوتها می باشد .

با این وجود همه عنکبوتها برای انسان خطرناک نیستند زیرا :

  • زهر بسیاری از عنکبوتها فاقد اجزا سمی برای انسان هستند.
  • مقدار زهر تزریقی توسط عنکبوتها محدود است و قادر به ایجاد عوارض مسمومیت در انسان نمی باشد.
  • آرواره و نیش عنکبوتها از استحکام کافی جهت فرو رفتن درپوست بدن انسان برخودار نیستند .
  • احتمال تماس منجر به گزش عنکبوتها با انسان بسیار کم است .

اکثر عنکبوتهایی که قادرند در انسان ایجاد مسمومیت نمایند متعلق به دو زیر راسته عنکبوتها Araneomorphیا عنکبوتهای واقعی‏True spiders  و زیر راسته عنکبوتهای Megalomorph یا Trantolas یا عنکبوتهای قدیمی می باشند . تشخیص افتراقی این دو گروه از عنکبوتها معمولا ساده و بر اساس وضعیت قرار گرفتن نیش ها ، آرواره ها و صفحات تنفسی می باشد .

نحوه تخم گذاری در عنکبوت

عنکبوت ماده تخم های خود را در زمستان در کیسه تخم می گذراند ، نوزاد در فروردین از تخم خارج شده و بوسیله باد از روی تار به اطراف منتقل می شود در خرداد بالغ شده و با فرا رسیدن فصل گرما نرها و ماده ها مهاجرت کرده محل امنی را پیدا و در آنجا توری را برای جفت گیری بنا می کنند بعد از این ماده ها دو مرتبه به جستجوی محلی برای ساختن لانه دایمی پرداخته و در آنجا کیسه های تخم خود را قرار می دهند . در هنگام مهاجرت تعدادی از آنها انسان و حیوان را نیش می زنند. لاترودکتوس باروری زیادی داشته و بطور متوالی هر ۱۰-۱۲ الی ۲۵ سال یک بار طغیان می کند.

عنکبوتهای بیوه بطور کلی از جثه کوچک تا متوسطی برخوردارند و معمولا دارای شکم حجیم ، سرسینه نسبتا کوچک و پالپی باریک با طول متوسط می باشند.

رتیل :

رُتِیل نام عمومی خانواده‌ای از عنکبوت‌های میگالومورف به نام ترافوسیده است که بیشتر در مناطق گرمسیری و بیابانی یافت می‌شوند. تا کنون حدود ۹۰۰ گونه رتیل شناسایی شده‌است. تمامی گونه‌های رتیل شکارچی هستند و بیشتر با استفاده از کمین به شکار می‌پردازند. بزرگ‌ترین گونه رتیل‌ها می‌توانند موش‌ها و حتی پرندگان کوچک را شکار کنند. بیشتر رتیل‌ها برای انسان‌ها بی‌خطر می‌باشند و حتی برخی از گونه‌های آنها به عنوان جانور خانگی به‌شمار می‌آیند در حالی که هنوز آمار دقیقی از میزان آمار مرگ و میر انسانی ناشی از نیش رتیل در دست نیست. نیش رتیل زهری دارد که گاهی می‌تواند ناراحتی‌های شدیدی در طی یک دوره چند روزه به وجود بیاورد.

رتیل

عقرب :

یکی از گروه های مختلف عنکبوتیان ، عقرب یا کژدم و یا دراز دم نام یکی از گونه‌های بندپایان رده عنکبوتیان است که دارای ۸ پا و نیشی با زهر کشنده می‌باشد. نیش عقرب در نوک دم آن قرار دارد. عقرب‌ها شب‌ها به آرامی به فعالیت‌های زیستی خود می‌پردازند و بیشتر در آب و هوایی گرم فعال هستند.

این جانوران چنگال‌های خارداری دارند که در واقع قسمتی از دهان آن‌ها محسوب می‌شوند. آنها قادرند که ماده سمی خطرناکی از قسمت عقب بدنشان به طرف مهاجمین بپاشند. این جانور بیشتر در شب شکار می‌کند و پاهای بلند جلویی خود را برای پیدا کردن غذا به‌کار برده و پس از یافتن غذا آن را با چنگال‌هایش می‌گیرد. کژدم‌ها اغلب در طول روز در زیر سنگ‌ها یا در حفره‌های به نسبت خنک زیر زمین پنهان می‌گردند.

کژدم‌ها رنگ‌های مختلفی مثل زرد مایل به قهوه‌ای، قهوه‌ای، خاکستری و سیاه دارند و اندازه آنها بین ۱۸ تا ۵/۱ سانتی‌متر مختلف است. ولی بواسطه شکل بدنی خود که حالتی تخت و صاف دارد، می‌توانند از شکاف‌هایی به عرض ۳ میلی‌متر نیز عبور کنند و خود را وارد خانه سازند.

کژدم‌ها در محیط خارج از خانه در شکاف و درز بین سنگ‌ها، زیر پوست درختان، بین هیزم‌ها و مانند آن یافت می‌شوند و در محیط خانه در حمام، دستشوئی، آشپزخانه و محیط‌های مرطوب دیده می‌شوند. این جانوران در طول روز در گوشه‌ای بی‌حرکت و پنهانند و در طی شب فعالیت خود را آغاز می‌کنند و به‌دنبال شکار خود می‌روند و سم خود را از طریق نیش که در انتهای دم آنها وجود دارد به شکار خود تزریق می‌کنند.

کنه :

یکی دیگر از گروه های مختلف عنکبوتیان ، کَنه‌ها می باشند که از جانوران کوچک انگلی هستند. کنه‌ها بندپا هستند و از نظر علمی به دو گروه کنه‌های حیوانی یا Ticks و سایر کنه‌ها یا MItes تقسیم می‌شوند که گروه اخیر را برخی هیره می‌نامند. در باور عامه نام کنه فقط به کنه‌های حیوانی اطلاق می‌شود که این نوع کنه‌ها از راه خوردن خون پستانداران، پرندگان و گاه خزندگان و دوزیستان تغذیه می‌کنند.

کنه‌ها به همراه هیره‌ها زیررده کنه‌سانان (Acarina) را تشکیل می‌دهند. کنه‌ها دارای انواع یک‌میزبانه، دومیزبانه و سه‌میزبانه هستند. کنه‌های ایکسودس، هیالوما و بوافیلوس از خانواده سخت‌کنه‌ها عمدتاً در نشخوارکنندگان ایجاد بیماری می‌کنند. کنه‌های مرغی (ارگاس پریسکوس) نیز از خانواده نرم‌کنه‌ها هستند. استفاده از انواع سموم حشره‌کش مانند کومافوس، فن والریت، پرمترین و فلومترین در مبارزه با این انگل‌ها مؤثر است.

زندگی و تولید مثل کنه ها

کنه ها انگل‌هایی هستند که از خون سایر جانوران تغذیه می‌کنند. زندگیشان را به صورت تخم شروع می‌کنند که در تابستان به صورت لارو از تخم خارج و به نوک علف‌ها و دیگر گیاهان کوتاه می‌خزند. آن‌ها منتظر می‌مانند تا جانور خون‌گرم بعدی برسد. سپس، روی آن محکم می‌چسبند، به درون پوست نفوذ و شروع به مکیدن خون می‌کنند.

جهت دانلود کامل مقاله (word) روی دانلود کلیک کنید.

98 بازدید